تجنیس مزیل

تجنیس مزیل . [ ت َ س ِ م ُ زَی ْ ی َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دوم [ از نوع ششم، تجنیس بالتخلیه ] مزیل، که آن در حرف اول متغایر و در بواقی متوافق باشد، چنانکه اشارت و بشارت و دام و رام . عرب ناصح گوید: صوفی که قول او همه رمز است و محض خیر چون گویدت میار بیار ای پسر بیار. میار و بیارمختلفه اولند. (آنندراج ).