تجوظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجوظ. [ ت َ ج َوْ وُ ] (ع مص ) سعی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط).