تحاذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحاذی . [ ت َ ] (ع مص ) تقابل . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). بخش کردن میان خود. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء): بنوفلان یتحاذون الماء؛ ای یقتسمونه ُ بالسویة. (قطر المحیط) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحاذی . [ ت َ ] (ع مص ) تقابل . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). بخش کردن میان خود. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء): بنوفلان یتحاذون الماء؛ ای یقتسمونه ُ بالسویة. (قطر المحیط) (اقرب الموارد).