تحاصب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحاصب . [ ت َ ص ُ ] (ع مص ) به یکدیگر سنگریزه انداختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط): و فی فتنة عثمان تحاصبوا فی المسجد حتی مااُبصر ادیم السماء. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحاصب . [ ت َ ص ُ ] (ع مص ) به یکدیگر سنگریزه انداختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط): و فی فتنة عثمان تحاصبوا فی المسجد حتی مااُبصر ادیم السماء. (اقرب الموارد).