تحجن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تحجن .[ ت َ ح َج ْ ج ُ ] (ع مص ) کژی و کژ شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).