تحدس

تحدس .[ ت َ ح َدْ دُ ] (ع مص ) خبر خواستن در خفیه . (تاج المصادر بیهقی ). تحدس اخبار یا تحدس از اخبار؛ تفحص آن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء)؛ تخبرآن . (قطر المحیط). اراده ٔ دانستن چیزی کردن از راهی که بدان راه نبرند. (اقرب الموارد) (قطر المحیط).