تحصین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحصین . [ ت َ ] (ع مص ) استوار کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (منتهی الارب ) (قطر المحیط) (اقرب الموارد). استوار گردانیدن . (ناظم الاطباء). مستحکم کردن . (فرهنگ نظام ). ◄ در حصن کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نهفته گردانیدن شوهر، زن را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گرداگرد شهر را برآوردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باره برآوردن گرد شهر. (آنندراج ) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). باره ساختن برای شهر. (فرهنگ نظام ). ◄ نجابت اسب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).