تحضیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحضیج . [ ت َ ] (ع مص ) کوتاهی در سخن .(منتهی الارب ). کوتاهی کردن در سخن . (ناظم الاطباء). کوتاهی کردن در کلام . (اقرب الموارد) (قطر المحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحضیج . [ ت َ ] (ع مص ) کوتاهی در سخن .(منتهی الارب ). کوتاهی کردن در سخن . (ناظم الاطباء). کوتاهی کردن در کلام . (اقرب الموارد) (قطر المحیط).