تحفیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحفیف . [ ت َ ] (ع مص ) طواف کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). گرداگرد چیزی یا کسی برآمدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پوشیدن چیزی را به جامه و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بافتن پارچه را با حَف ّ. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ سخت عیش و کم مال شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).