تحمل

(تَ حَ مُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) برتافتن، تاب داشتن. ۲- شکیب داشتن. ۳- (اِمص.) توانایی، طاقت. ۴- شکیبایی. ۵- قبول رنج.