تحمیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحمیم . [ ت َ ] (ع مص ) تحمیم ماء؛ گرم کردن آب را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ سیاه کردن روی کسی به انگشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). سیاه کردن روی کسی به زغال . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ برآوردن زمین نباتهای سبز مایل بسیاهی . ◄ تحمیم فَرْخ ؛ پر برآوردن جوجه . ◄ متعه دادن زن مطلقه را. ◄ تحمیم غلام ؛ برآمدن ریش او. ◄ برآمدن موی سر بعد از ستردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط).