تحنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحنین . [ ت َ ] (ع مص ) گُل آوردن درخت . ◄ بازپس گشتن و بددلی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). یقال : حمل فحنن ؛ ای هلل و کذب، ای رجع و جبن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (اقرب الموارد).