تحیز

(تَ حَ یُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) جای گرفتن، جاگزین شدن. ۲- به کرانه شدن، به گوشه رفتن. ۳- فراهم آمدن. ۴- (اِمص.) جایگزینی ؛ ج. تحیزات.