تخبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخبیب . [ ت َ ](ع مص ) فریفتن کسی را و خیانت کردن و گربزی نمودن با وی . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). فریفتن کسی راو خیانت کردن و افساد با وی . (از اقرب الموارد) (ازقطر المحیط). بنده ٔ کسی را تباه کردن . (آنندراج ).