تخت اردشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخت اردشیر. [ ت َ ت ِ اَ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام نوایی است از موسیقی . (جهانگیری ) (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : بر بید عندلیب زند تخت شهریار بر سرو زندواف زند تخت اردشیر. منوچهری . مطربان ساعت بساعت بر نوای زیر و بم گاه سروستان زنند امروز و گاهی اشکنه گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر گاه نوروز بزرگ و گه نوای بسکنه . منوچهری . چون مطربان زنند نوا تخت اردشیر گه مهرگان خردک وگاهی سپهبدان . منوچهری . فریاد درای خوش صفیر است تاج سر تخت اردشیر است . خاقانی (از رشیدی ).