تخت بند

تخت بند. [ ت َ ب َ ] (اِ مرکب ) چون کسی را حبس کنند گویند تخته بند کرده اند. (انجمن آرا). لیکن از شاهدهای ذیل چنین استفاده میشود که تخت بند نوعی پای بند است شبه عقال و کند : و برادر او را با هفصد کس از وجوه افراد... بگرفتند پیش سلطان آوردند. سلطان بفرمود تا از شمشیر هر یک تخت بندی ساختند و بر کعب هر یک نهادند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٩٦). و چون او را به معتمد سلطان سپردند او را با تخت بندی که داشت به جانب غزنه بردند... شار را با تخت بند پیش خویش خواند و تکلیف کرد... (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ایضاً). ◄ کنایه از آنست که چون دست کسی شکسته شود تخته ها را بر او نصب کنند تا دست او کج نشود. (انجمن آرا). به هر دو معنی رجوع به تخته بند شود.

تخت بند. [ ت َب َ ] (اِخ ) از محلات آمل . رجوع به سفرنامه ٔ مازندران رابینو بخش انگلیسی ص ١١٤ و ترجمه ٔ وحید ص ١٥٣ شود.