تخت هلاکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخت هلاکو. [ ت َ ت ِ هَُ ] (اِخ ) در عهد سلاطین مغول، تخت هلاکو اسم ولایتی بوده میان دربند و بغداد و همدان و آسیای صغیر. (مرآت البلدان ج ١ ص ٤١٩). عبارتست از دربند بادکوبه تا بغداد و از همدان تا سرحد روم و در حقیقت بایستی مراغه را به این نام خوانند، زیرا که تختگاه هلاکوخان بوده و در آنجا رحلت نمود و قبرش در میاندوآب معروف است . (انجمن آرا) (آنندراج ).