تخت پوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخت پوش . [ ت َ ] (اِ مرکب ) پوشش باشد از اقمشه . (آنندراج ). پوشش تخت . (ناظم الاطباء) : تختی از تخته ٔ زر آوردند تخت پوشی ز گوهر آوردند. نظامی . تخت پوش سبز بر صحن چمن گسترده اند چارطاق لاله بر مینای اخضر بسته اند. (از ترجمه ٔ محاسن اصفهان ). سبزه در اطراف مرغزار تخت پوش زمردین بر رواق انداخته و لاله در اکناف جویبار بر چرخ اخضر چهارطاق ساخته .(ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص ١٠٠).