تخت گاه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~.) (اِمر.) ۱- محل تخت. ۲- محل جلوس شاه. ۳- پایتخت.واژه قبلی: تخت طاقدیسواژه بعدی: تخت گیر