تختر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تختر. [ ت َ خ َت ْ ت ُ ] (ع مص ) سستی آوردن و مسترخی گردیدن و کاهل شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفتر و استرخاء. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). کسالت . (قطر المحیط). ◄ تب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط). ◄ پراکنده شدن ذهن از خوردن شیر و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (قطر المحیط) (از ناظم الاطباء) : شرب اللبن حتی تختر. (اقرب الموارد). ◄ سستی بدن از مرض یا جز آن . (از اقرب الموارد). ◄ به رفتار کاهلان رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (آنندراج ).
تختر. [ ت ُ ت َ ] (اِ) دختر. (ناظم الاطباء).