تخدع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخدع . [ ت َ خ َدْ دُ ] (ع مص ) تکلف در خداع . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (المنجد). بتکلف فریفتن و خدعه کردن . (ناظم الاطباء).