تخریش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخریش . [ ت َ ] (ع مص ) برآمدن سر خوشه ٔ زراعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خراشیدن چیزی را. ◄ بسوی خود کشیدن شاخه ٔ درخت را با عصای سرکج . (از اقرب الموارد) (از المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخریش . [ ت َ ] (ع مص ) برآمدن سر خوشه ٔ زراعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خراشیدن چیزی را. ◄ بسوی خود کشیدن شاخه ٔ درخت را با عصای سرکج . (از اقرب الموارد) (از المنجد).