تخوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخوت . [ ت َ خ َوْ وُ ] (ع مص ) کم کردن . (تاج المصادر بیهقی ). کم و اندک گردانیدن مال . ◄ گرفتن و به یاد آوردن حدیث قوم . ◄ ربودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ شکسته شدن و گذاشتن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).
تخوت . [ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ تخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ِتخت، بمعنی جامه دان . (آنندراج ). رجوع به تخت شود.