تخییب

تخییب . [ ت َخ ْ ] (ع مص ) نومید کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار). خائب گردانیدن . (زوزنی ). ناامید گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) : خَیَّبَه ُ اللّه ُ؛ ناامید گردانید او را خدای . (منتهی الارب ).