تداعب

تداعب . [ ت َ ع ُ ] (ع مص ) با هم مزاح کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تمازح . (اقرب الموارد) (المنجد): انه ُ لیتداعب علی الناس ؛ ای یرکبهم بمزاح و خُیلاء و یغمّهم و لایسبّهم . (اقرب الموارد).