تدامج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدامج . [ ت َ م ُ ] (ع مص ) یکدیگر را یاری کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تعاون قوم . (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ تدامج قوم بر فلان ؛تألب آنان . (اقرب الموارد). ◄ تدامج برچیزی ؛ اجتماع بر آن . (اقرب الموارد) (از المنجد).