تدبیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدبیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) در ریگستان افتادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). در دبه [ دَ / دِ / دُب ْ ب َ / ب ِ ] یعنی در جای پررَمْل افتادن . (متن اللغه ). ◄ اختیار کردن راه نیک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). لازم گرفتن راه خیر را. (اقرب الموارد) (متن اللغه ).
تدبیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) کاری گری .(منتهی الارب ). صنعت . (تاج العروس ). تدبیة چیزی ؛ ساختن آنرا. (از اقرب الموارد). صنعت و کارگری . ◄ تجارت کردن . کسب و تجارت . (از ناظم الاطباء).