تدین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدین . [ ت َ دَی ْ ی ُ ] (ع مص )دیندار شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار) (غیاث اللغات ) (اقرب الموارد) (المنجد). دین دار شدن و راستکار شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دین داری ودرستکاری . (ناظم الاطباء). ◄ وام خواستن .(تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پارسایی، تقدس، تقوا، تورع، خداترسی، دیانت، دین‌باوری، دینداری، دین‌ورزی،دیندار بودن، متدین‌بودن ≠ ناپارسایی