تذراف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تذراف . [ ت َ ] (ع مص ) رفتن اشک و جز آن . (زوزنی ).روان گردیدن سرشک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) (تاج العروس ) (متن اللغه ). ◄ ریختن اشک را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد)(متن اللغه ) (المنجد) رجوع به تذرفة و تذریف شود.