تراخونیتس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراخونیتس . [ ] (اِخ ) (زمین سنگلاخ ) (لوقا ٣:١). شهر کوهستانی پرسنگی است که در طرف شرقی اردن واقع است و فعلاً آن را با قدری از کوه دروزاللّجاه گویند. رجوع به ارجوب شود. و اغسطس امپراطور، این شهر را به هیرودیس کبیر داد بشرط آنکه نسل دزدان و راهزنان را از آنجا قطع کند و چون هیرودیس درگذشت در تحت تسلط پسرش فیلپس درآمد. (قاموس کتاب مقدس ).