تراس
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تُ) [ ع. ] (اِ.) ج. تُرُس. زمین سخت و محکم.
(تِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- بهارخواب. ۲- ایوان وسیع، مهتابی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تُ) [ ع. ] (اِ.) ج. تُرُس. زمین سخت و محکم.
(تِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- بهارخواب. ۲- ایوان وسیع، مهتابی.