تراشیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراشیده . [ ت َ دَ / دِ ] (ن مف ) سترده و خراشیده و رندیده . (ناظم الاطباء). ◄ آنچه پس از تراشیدن بحاصل آید: چوب تراشیده، ریش تراشیده، سنگ تراشیده ؛ صاف و هموار. ♦ ناتراشیده ؛ خشن . ناهموار. نادرست . خلاف عقل و ادب : بیک ناتراشیده در مجلسی برنجد دل هوشمندان بسی . (گلستان ).