تراعیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراعیة. [ ت ُ / ت ِ عی ی َ ] (ع اِ) ترعی . ترعیة. ترعایة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). مرد نیکو چراننده و نیکو سیاست کننده ٔ شتران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مردی که شتربانی پیشه ٔ او و پیشه ٔ پدران او باشد. (منتهی الارب ).