تراغمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراغمی . [ ت َ غ َ ] (ص نسبی ) منسوب به تراغم که بطنی ازسکون است . رجوع به تراغم شود. (اللباب ج ١ ص ١٧٢).
تراغمی . [ ت َ غ ِ ] (اِخ ) سلمةبن نفیل السکونی التراغمی . در شام سکونت داشت و اورا با پیامبر (ص ) صحبتی بوده . (اللباب ج ١ ص ١٧٢).