ترانه زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. زَ دَ) (مص ل.) آواز خواندن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. زَ دَ) (مص ل.) آواز خواندن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترانه زدن . [ ت َ ن َ / ن ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) نغمه سرایی کردن : سودای زهد خشکم بر باد داده حاصل مطرب بزن ترانه ساقی بیار باده . جمال الدین سلمان (از آنندراج ). آتش ز دمم زبانه می زد شوق از قلمم ترانه می زد. فیضی (از آنندراج ).