ترانه گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترانه گشتن . [ ت َ ن َ / ن ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) کمال شهرت یافتن . (ارمغان آصفی ). افسانه شدن . به کمال شهرت رسیدن . رجوع به ترانه شدن شود : در کسوت اغیار چو بنمود رخ، آن یار این قصه در آفاق جهان گشت ترانه . اسیری لاهیجی (از بهار عجم ) (از آنندراج ).