تراوض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراوض . [ ت َ وُ ] (ع مص ) تراوض در کالا؛ اختلاف و خصومت در آن . (اقرب الموارد). تراوض در بیع و شری ؛ تجاذب و کشمکش در آن، و آن چنانست که بین دو معامله گر در امر فزونی و کمی جاری میشود. (المنجد). تجاذب در بیع بزیادی و نقصان . (متن اللغة). ◄ تناظرگروهی در کاری . (المنجد). ◄ مشق تعلیم وتربیت . (ناظم الاطباء).