تراکب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراکب . [ ت َ ک ُ ] (ع مص ) بر هم نشستن . (زوزنی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تراکم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مطاوعه ٔ راکب و راکبه فتراکب . (اقرب الموارد). ◄ استوار گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).