ترایق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترایق . [ ت َ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ ترقوه . (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه ). رجوع به ترائق شود.