تربیت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ یَ) [ ع. تربیه ] (مص م.) ۱- پروردن. ۲- ادب و اخلاق را به کسی آموختن. ؛ ~بدنی سازمانی که برنامه ریزی و اجرای امور ورزشی را بر عهده دارد. ؛ ~معلم مرکزی که دانشجویان را برای تدریس در مدارس یا دانشگاهها آموزش میدهد، دانش سرا.