ترب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تُ رُ) (اِ.) گیاهی است یک ساله با برگهای درشت و ریشه چغندر مانند به رنگهای سفید و سیاه که دارای طعم تند و تیزی میباشد.
(تَ) (اِ.) ۱- مکر، حیله، زرق، تزویر. ۲- گزاف، گزافه. ۳- زبان آوری، چرب زبانی. ۴- حرکت از روی ناز یا قهر.
(تِ) [ ع. ] (ص.) همزاد، همال، همسال.