ترح

ترح . [ ت َ رَ ] (ع مص ) اندوه گین شدن . (از تاج المصادر بیهقی ) (از زوزنی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). محزون گشتن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ فرودآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

ترح . [ ت َ رَ ] (ع اِ) اندوه . ضد فرح . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اندوه و غم که ضد فرح است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). حزن و غم . (المنجد). غم . (اقرب الموارد): ما الدنیا الا فرح و ترح ؛ ای سرور و غم . (اقرب الموارد). ج، اتراح . (المنجد) : گه شرف گاهی سعود و گه فرح گه وبال و گه هبوط و گه ترح . مولوی . ما التصوف قال وجدان الفرح فی الفؤاد عند اتیان الترح . مولوی . و زمانی مزدوج به فرح و ساعتی منزه از برح و ترح نیر برج برج سعادت با زهره ٔ زهرا اقران یافت . (دره ٔ نادره چ شهیدی ص ٢٥٦).

ترح . [ ت َ ] (ع اِ) فقر و درویشی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : و از حصول آن استعداد، فرحی بی برح و فرجی بی ترح ... دریابند. (دره ٔ نادره چ شهیدی ص ١٣).