تردیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تردیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) ردا برافکندن کسی را. (تاج المصادر بیهقی ) (از زوزنی ) (از ذیل اقرب الموارد از تاج العروس ). ◄ در چاه انداختن کسی را. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).