ترقفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترقفی . [ ت َ ق ُ ] (ص نسبی ) منسوب است به ترقف که بگمان من از اعمال واسط میباشد. (انساب سمعانی ). و رجوع به ترقف شود.
ترقفی . [ ت َ ق ُ ] (اِخ ) عباس بن عبداﷲبن ابی عیسی الترقفی الباکسائی، مکنی به ابومحمد. یکی از ائمه ٔ اعیان و ازمکثرین است و از مجتهدان کثیرالحدیث و واسعالروایة و ثقه و صدوق و حافظ است . بطلب حدیث به شام رفت و ازگروهی حدیث شنید، از آن جمله محمدبن یوسف الفریابی است و از وی ابوبکربن ابی الدنیا و اسماعیل بن محمد الصفار نحوی روایت دارند. او در سال ٢٦٨ یا ٢٦٧ هَ . ق . درگذشت . و گفته اند ترقف اسم زنی است که این بدان نسبت دارد. (از معجم البلدان ). و رجوع به ترقف شود.