ترقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رَ قِّ) (اِ.) نوعی وسیلة بازی که دارای مادة منفجرة ضعیفی است و بر اثر ضربه یا انفجار تولید صدا میکند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ رَ قِّ) (اِ.) نوعی وسیله بازی که دارای ماده منفجره ضعیفی است و بر اثر ضربه یا انفجار تولید صدا میکند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترقه . [ ت ُ ق َ / ق ِ ] (اِ) طرقه . مرغی است سیاهرنگ . (ناظم الاطباء). و رجوع به ترغه شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
تراکه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی