ترقیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترقیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) بلند گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ برداشتن کلام از کسی و نقل نمودن و برخواندن پیش وی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رقی علیه کلاماً؛ رفع. (اقرب الموارد).