ترمتای

ترمتای . [ ] (اِخ ) از امرای دوران منکوقاآن است که بفرمان منکوقاآن به نوکاری امیر ارغون منصوب گشت . و رجوع به جهانگشای جوینی ج ٢ ص ٢٥٥ و ٢٥٨ شود.

ترمتای . [ ت َ / ت ُ م َ ] (اِ) پرنده ای است شکاری بمقدار پیغو از جنس سیاه چشم . (برهان ). مرغی شکاری از جنس سیاه چشم . (ناظم الاطباء). جانوری است شکاری در جثه بمقدار بیغو اما ظن غالب این است ت که این لغت ترکی باشد که صاحب جهانگیری پارسی گمان کرده چه رشیدی ننگاشته . (انجمن آرا) (آنندراج ) : نزد سیمرغ جلال رفعتت نسر طایر کمتر است از ترمتای . نزاری قهستانی (از انجمن آرا).