ترمک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترمک . [ ت ِ م َ ] (اِ) بمعنی قساوت باشد و آن آن است که چون زحمتی بدیگری برسد بر او آسان گذرد و در او رحم و شفقت نباشد. (برهان ). قساوت و سخت دلی و عدم رحم و شفقت . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترمک . [ ت ِ م َ ] (اِ) بمعنی قساوت باشد و آن آن است که چون زحمتی بدیگری برسد بر او آسان گذرد و در او رحم و شفقت نباشد. (برهان ). قساوت و سخت دلی و عدم رحم و شفقت . (ناظم الاطباء).