ترمیل

ترمیل . [ ت َ ] (ع مص ) بافتن یا باریک بافتن بوریا را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باریک بافتن بافته را. (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ خون آلود کردن . (تاج المصادر بیهقی ). زبون و آلوده و آلوده بخون و ناچیز گردانیدن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ ناسره کردن سخن را. (از المنجد). تزییف کلام . (اقرب الموارد). ◄ رمل بر خط پاشیدن . (از المنجد). ریگ پاشیدن نویسنده بر نوشته ٔ خود تا مرکب آن خشک شود. واین از لغات مولده است . (از اقرب الموارد). ◄ آلوده شدن تیر به خون . (از اقرب الموارد). آلوده شدن جامه به خون . (از المنجد). ◄ ارمله گردیدن زن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بی شوی شدن زن با مرگ شوهر. (از اقرب الموارد) (از المنجد).

ترمیل . [ ت ِ ] (اِخ ) نام قدیمی مردم کی لیکیه که اصلاً از جزیره ٔ کریت بودند. و رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٧٤٠ و ٧٤١ ولیکیها و هی پاخیان شود.