ترنگ

(تُ رَ) (اِ.) = تورنگ: تذرو، قرقاول.

(تَ رَ) (اِ.) ۱- صدای زه کمان هنگام انداختن تیر، صدای برخورد گُرز و شمشیر و سپر. ۲- آواز تار و تنبور.